Açlık Konuşur Mu?

İbrahim Gökçek’e

Konuşmak insana mahsustur derler,

Dil konuşur

Kulak dinler

Doğrudur

Dil konuşur.

Peki, sadece dil mi konuşur?

Mesela açlık

Konuşmaz mı açlık?

Konuşmaz mı kendisini dinleyenlerle, görenlerle

Açlık konuşur.

Hem de dünyanın bütün dilleri anlar

Açlığı

Açlık konuşur

Eriyip bir deri bir kemik kalmış bedenle

İncecik kırılacakmış gibi bacaklar

Zayıf kollar

Çökmüş yanaklar, soluk beniz

Ve pırıl pırıl parlayan direnişçi gözlerle konuşur

Katığı ömür olan açlık

Kendisini dinleyenlerle görenlerle

Asya’da Amerika’da

Avrupa’da ve bilhassa Afrika’da

Yanında aç akbabalar bekleyen

Aç çocuklar

Hem açlıklarını hem adalete açlıklarını

Sorarlar babalarına annelerine

Sessiz çığlıklarla

Der ki anneler babalar

Aynı sessiz çığlığı ile açlığın

Açız üşüyoruz

Neden açız, neden üşüyoruz?

Oysa sabahtan akşama kadar çalışıp

Üretiyoruz her şeyi ellerimizle

Evleri, fabrikaları, bilimum makineleri

Ve bilemediğimiz uçakları, gemileri, trenleri

Ve giyemediğimiz elbiseleri

Ve yemediğimiz ekmeği

Hem de bol bol

Ama biz bu bolluğun içinde

Açız üşüyoruz

Neden açız, neden üşüyoruz?

Tarihin bu sorusuna

Tarihin ve halkın öğrencileri veriyor cevabı

Dünyanın Türkiye’sinde

Açlıklarına ömürlerini katarak

Av. Behiç AŞÇI

İbrahim Gökçek’in tutuklu olduğu süre boyunca müvekkiliyle aynı hapishanede kalan Behiç Aşçı’nın, avukat görüşmeleri esnasında görüş kabinlerinde görebildiği İbrahim Gökçek için yazdığı şiirdir. 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here